Podczas warsztatów scenograficznych realizowanych w ramach projektu „W obfitości teatru” scena zaczęła się od stołu, kartonu i wyobraźni. Uczestnicy przekonali się, że scenografia nie jest jedynie dekoracją, lecz pełnoprawnym elementem teatralnej opowieści.
Pod okiem Karola Jaworskiego pracowaliśmy nad projektowaniem przestrzeni scenicznej, rozmawiając o skali, proporcjach oraz relacjach pomiędzy aktorem a przestrzenią. Ważnym elementem spotkania było zrozumienie, jak scenografia wpływa na narrację, ruch i sens działań scenicznych.
Po części teoretycznej przyszedł czas na praktykę. Każdy z uczestników stworzył własną makietę scenograficzną – model świata, w którym mogłaby wydarzyć się historia. Był to proces przekładania abstrakcyjnych pomysłów na konkretną formę, obejmujący decyzje dotyczące układu, kierunków, granic i możliwości ruchu.
Zdjęcia z warsztatów pokazują nie tylko gotowe makiety, ale przede wszystkim proces myślenia przestrzenią: skupienie, próby, zmiany i rozmowy. To właśnie w takich momentach teatr rodzi się naprawdę – jeszcze bez widowni, ale już z sensem.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom za uważność, cierpliwość i odwagę w tworzeniu własnych scenicznych światów.









Projekt współfinansowany jest z Krajowego Planu Odbudowy w ramach programu GRANTY 2025. A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
Projekt zrealizowany dzięki wsparciu Miasto Lublin.